Bazı saat dilimleri yaşanıyor hayatımda ama hayatta değil, hayattan kopuk gibi daha çok. Yalnızlığı doyasıya yaşadığım bir kaç saat oluyor. Çok sık olmasa da, işkillendiriyor beni her seferinde.
Ben ne olduğuna karar veremedim henüz, ama bu tarz şeylerin beni paranoyaklaştırması da hoş değil. BlueÇağına geri döner gibiyim, dünya benim etrafımda döner ya hani o misal. Bütün insanlar bana oynuyor, Truman Show gerçekmiş meğersem.
Ulaşmak istediğim hiç bir insana ulaşamıyorum, ya kapalı telefonları ya da açmıyorlar o vakit. Hatta kesin arayacağım diyenler, haber beklediklerim bile geri dönmüyorlar. Kimseden mail gelmez ya da kimse kapını çalmaz, ev sakinleri de garip bir şekilde evde yoktur. Nasıl yani, mümkün mü böyle birşey demeyin. Çünkü ben de çok şaşkınım, bu 3. oluşu bana.
Süre kısa değil en az 1, 2 saat sürüyor.
Ben ne yapıyorum, kapının çalınıp bütün tanıdığım insanların bana şaka yapmış olduklarını görmek istiyorum. Süpriz parti tadında, kostümlü hayal ediyorum onları.
Bakalım bu büyüyü bugün kim bozacak ilk.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder